|
اینجــا پـاییــــــــــــــــز است
اینجــا هــــوا ســــــــــــــــــــرد است
اینجــا هـــوا ابــــــــــری است
اینجــا هـــوا بـارانــــــــی است
اینجــا همـــه ی کـوچــه هـا و خیـابـــان هـا خیــــــــــــس است
اینجــا دلتنگــــــــــی هـا نـارنجــــــی است
اینجــا دل یک عـــــاشق چشــم انتظــــــــار است
و چـه سخــــــــــت است :
هــم پـاییـــــــــز بـاشــد
هــم ابـــــــــــــر بـاشــد
هــم بـــــــــــــاران بـاشــد
هــم خیـابــان خیـــــــس بـاشــد
و هــم قلبـــــی عــــــــــــــاشق بـاشــد
امـــــا ... نـه تــــــــــــــــــــــــو بـاشــی
نـه دستـــی بــرای فشـــــــــردن
نـه پـایــی بــرای قــــــــدم زدن
و نـه نگاهــــــــــی بــرای زل زدن
سخــــــــــت است نبـاشــی و مـــــــن زیــر بــــاران
تنهـــــــــا قـــــــــــــــــــــــــــــــدم زنم
سخــــــــــت است نبـاشــی
و ایـن دسـت هـا از ســـردی
ایـن همــه دلتنگـــــــــی یــخ زنــد
سخــــــــــت است نبـاشــی
و طعــم لـــــب هـایـت را نتـــوان
زیـــر بــــاران چشیــــــــــــــــد
سخــــــــــت است نبـاشــی
و نگـاهـــــم در کــــوچـه هـای انتظــــــــــــــــــــار بـاقــی مـانــد
و سخــــــــت است هـــــر روز صبــــــــــــــــح
از پنجـــــره ی بــــــاران خـــــورده ی احســـاسـت
دلـــــی را تمـاشـــا کنـــی کـه
زیــر بـــاران ایـن همــه دلتنگــــــــــــــــــــــــــی
زیــر بــــاران ایـن همــه حســـــــــــــــرت
و زیــر بــــاران ایـن همــه فـاصلـ ـ ــ ــــ ـ ـــ ـله
آرزوی دوبــاره دیـــــــــدن تــــو را
زیــر چتـــــری از بــاران بـــــــــــــــــــوسـه هـایـت دارد
آری سخــــــــــت است امــا مـــــــــــــــــــن اینجـــا
همیــــــن جــا کـه پـاییــــــز هــوایـش ســــرد و ابـــری و بـارانـــــــــــــــی است
همیـــــــن جـا کـه کـــوچـه هـایـش خیــس از بـــاران ایـن همــه دلتنگـــــــی است
و از همیــن پنجـــــره ی بــاران خـــــورده احســـاسـم
تــــــــو را بـا همــین قلــــب عـــــــــــاشق
کنـار همـان نیمکت چــــوبـی اولیـــــــــــن قــرار
بـا بـارانــی از بــــــوسـه هـایـت
در تـک تـک لحظـــه هـای بـارانیـــــم احســـاس مـی کنـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــم
|
